Pancratius

 

Inzegening van de vlindertuin


Met de aanleg van de nieuwe begraafplaats in tubbergen is rekening gehouden
met een plekje
voor een vlindertuin.

Met veel zorg en aandacht van de vrijwilligers van de kerkhofcommissie is dit plan gerealiseerd.

Vlinderboom

 

 

 Zaterdagmiddag 22 oktober 2011 is de nieuwe vlindertuin met vlinderboom
 op
de begraafplaats 
De Esch ingeze­gend door pastoor Jurgen Jansen.
 De vlindertuin is bedoeld voor kinderen die voor de 24ste week van de  zwangerschap,
 geboren en overleden zijn. Wanneer ouders kiezen voor een
 begrafenis in eigen omgeving helpt dit vaak bij het verwerken van dit
 verdriet.
Deze mogelijkheid is heel bijzonder, want voor deze kinderen is
 op de meeste be­graafplaatsen geen plek.

 

 


 Onderstaande tekst is uitgesproken door Marianne van Wegen
 als afsluiting Zegening vl.boomvan deze korte maar sfeervolle plechtigheid!
 

 

DOCHTERTJE

Jaïrus kwam naar Jezus toe en smeekte hem naar zijn huis te
komen, 
zijn twaalfjarig dochtertje lag op sterven.

Door de opdringende menigte kwam Jezus te laat.

Het meisje was gestorven. Toen zei hij: 'Ze is niet gestorven, maar slaapt.'  De mensen lachten hem uit.

Jezus stuurde hen weg, pakte het meisje bij de hand en riep: 'Meisje, sta op!'  En het meisje stond op.                                    (Naar Lucas 8, 40 e.v.)

  

 

Meisje, lief meisje

lief dochtertje van mij, Vlinder

geen Jezus dichtbij.

Als hij er was

ik had hem geroepen

en hem gesmeekt

te komen, te zeggen:

'Wees maar niet bang

geloof me, geloof

en je kind wordt gered'.

 

Als hij er was

ik had hem geroepen

naar je bed gesleept

om de woorden te horen:

'Huil maar niet meer

ze is niet gestorven, ze slaapt.

 

Tweeduizend jaar staat hij nu van ons af.

 

Als ik zijn kracht had

dan zou ik je zeggen:

'M'n meisje, sta op!'

Want wie kan er tegen

dat een kind je verlaat,

als een riet wordt geknakt?

Geen mens kan daar tegen.

 

Hoe is dat bij God

die jou riep in het leven

al voor je geboorte

opdat je zou groeien en bloeien bij ons?

 

Als God jouw dood al kan verdragen

dan kan de dood jouw einde niet zijn,

dan grijp ik me vast aan een laatste strohalm

die komt uit een overgeleverd verhaal.

 

 

Nog vóór je kon bloeien

kwam je terug bij je oorsprong

je lichaam voor dood achterlatend bij ons.

Ben je terug waar je ooit bent begonnen

met leven, terug in het grote ZIJN?

Ging je van hier weg om krachten te putten

voor een nieuw leven, groter dan dit?

Misschien geef je ons zo meer leven

dan wij hier kunnen vermoeden

en weet jij oneindig veel meer nu

dan wij hier allemaal samen

en ben je tot vrede gekomen.

 

Daarom zeg ik die man schuchter na

die ooit een kind bij de hand heeft genomen:

'Lief meisje ik zeg je: sta op,

en leef aan de dood voorbij.

Word gelukkig en wacht op mij.'

 

Elk kindje dat doodge­boren wordt na een zwangerschap van vierentwintig weken moet worden
aangegeven bij de burger­lijke stand van de gemeente.

Voor deze kinderen geldt een wettelijke begraaf plicht.

Vanuit de kerk wordt vervolgens samen met de ouders naar een passende viering gezocht.

De ouders worden bijge­staan door een pastor of vrijwilli­gers, waarna het kindje eeuwige rust vindt
op de kinderbegraaf­plaats.

Naderhand kan er een mo­numentje geplaatst worden op het grafje.

 

Maar vindt de geboorte voor de vierentwintigste week plaats, dan is alles anders.
Er is geen wettelijke aangifteplicht, dus er zijn ook geen regels. Men mag het kindje zelf begraven,
of het achterlaten in het ziekenhuis.

Maar een plek op de begraafplaats is er in ieder geval niet.

Nu kunnen deze kinderen begraven worden op begraafplaats De Esch aan de Prins Bernhardstraat.

 

"Aanstaande ouders bedenken vooraf niet dat een zwangerschap ook mis kan gaan.

En wanneer dat gebeurt, is het verdriet groot.

Een begrafenis is een manier om dat verdriet een plekje te kunnen ge­ven.

Maar dat is niet mogelijk op reguliere begraafplaatsen.

Ik had het idee dat er veel behoefte is naar een dergelijke plek, vind locatieraadslid en initiatief neemster Josien Wigger, ze krijgt door haar werk op de kraamafdeling van het ZGT in Almelo regelmatig te maken met ouders die een miskraam te ver­werken krijgen.

De cultuur rondom het begraven van levenloos geboren kinderen is veran­derd
vind ook onze voorzitster Marianne van Wegen.

"Het is pas de laatste vijftien jaar dat hier meer aandacht voor is.

Vroeger liepen de mensen niet met hun verdriet te koop, werd er nauwelijks over gepraat.

Veel ba­by's worden gezond geboren en gaan een goede toekomst tege­moet, maar het gaat niet altijd naar wens.

Er overlijden nog altijd baby's tijdens de zwangerschap of geboorte.

Als dit een ouderstel overkomt, moet dat emotioneel zijn plek vinden.

Deze vlindertuin is beslist iets anders dan het monument ter nagedachtenis aan onge­doopte levenloos geboren kinde­ren,

vinden Josien Wigger en Marianne van We­gen.

"Dat is een monument ter na­gedachtenis, de mogelijkheid be­staat hier niet om het kindje ook te be­graven."

 

Nu kunnen ouders uit onze H. Pancratiuspa­rochie hun doodgeboren kindje kosteloos in de vlinder­tuin begraven.

Er hoeven geen graf- en delfkosten betaald te wor­den.

De ouders kunnen vervol­gens zelf invulling geven aan de plechtigheid.

Het is niet de bedoeling dat er gedenk­steen bij komt.

Wel is het mogelijk om een metalen vlinder in de vlinder­boom op het veldje te hangen,
met daarop de naam van het kind­je gegraveerd.

"Wanneer mensen verhuizen kunnen ze dat blad mee­nemen, als aandenken. Maar dat hoeft niet."


Tekst geplaatst op het gedachteniskaartje!

 

Een vlinder van God
Soms valt een knop

Nog vóór het een bloem wordt

Soms dooft een vonkje

Nog vóór het een vlam wordt

Soms droogt een druppel

Nog vóór het een stroom wordt

 

Soms breekt een twijgje

Nog vóór het een tak wordt

Soms sterft een eitje

Nog vóór het een vogel wordt

Soms sterft een kindje

Nog vóór het een mens wordt

 

Hoe kan dat? En mag dat?

Het moest toch niet mogen!

Hoe komt het, doet God dat?

Nee. God zou niet kunnen,

God wil het leven van alles en ieder

En huift met ons mee door onze ogen.

 

 

Kleine Vlinder

Vlinder, kleine vlinder,

Dalend over bloemen

Kleine vleugels steeds weer hier

Welke naam zal je me noemen.

 

Vlinder, kleine vlinder,

Dalend over bloemen

Kom toch dichterbij.

Teken van het leven zelf

Verdriet en vreugde allebei.

Heel ontroerend is je wezen

Doet me denken aan mijn kind.

Als een boodschap 'ja ik ben er'

Weet dat ik je steeds weer vind.

 

Een schitterend veld vol bloemen

Kom vandaag maar heel lang weer

Wil zijn naam nog een keer noemen

Want verdriet is nog zo teer.