Pancratius

Sint Pancratius

Logo H Pancratius 
Uit een voornaam geslacht in Phrygie (Klein-Azie) werd Pancratius geboren 
  
rond het jaar 290. Kort na zijn geboorte stierf zijn moeder en zijn vader 
  stierf het jaar  daarop. Hij werd door zijn oom Dionysius geadopteerd 
  en rond het jaar 303 vertrokken zij naar Rome. 
  Keizer Diocletianus heerste over het keizerrijk en de christenvervolging 
  was op haar hoogtepunt. Het geloof in Christus stond gelijk aan het
  doodvonnis. 
  Pancratius was van deze redenering niet onder de indruk en met het
  vermogen dat hij van zijn ouders had geërfd probeerde hij zoveel mogelijk
  christenen te helpen.
  Vooral het lot van de gevangenen trok hij het meest aan. 
  Zijn werkzaamheden werden verraden en tenslotte werd hij voor de
  stadhouder van Rome gebracht. 
  Hij schonk al zijn vermogen aan de christengemeenschap van Rome
  en liet zich voor keizer Diocletianus leiden.
  Deze beloofde hem alle heerlijkheden van het leven als Pancratius 
  het geloof in Christus zou afzweren.

  De intussen 14 jarige knaap liet zich niet van zijn geloofsovertuiging afbrengen. 
  Hierop sprak Diocletianus woedend het vonnis over Pancratius uit en op 12 mei 304 
  werd hij in het openbaar onthoofd.
  Zijn lichaam werd door de beulen voor de honden achtergelaten.
  Een  vrouw heeft het lichaam van Pancratius echter naar de catacomben van Octavilla 
  aan de Via Aurelia gebracht. 
  Paus Symmachus (498 - 514) bouwde in het jaar 500 over zijn graf een basiliek 
  (de voorloper van de Basilica St. Pancrazio fuori le mura).
 Pancratius is de patroon van de trouw aan de eed: 
 de eed bij het doopsel, het huwelijk, het priesterschap en de ambtseed.
 Hij is een van de ijsheiligen samen met de heilige Mamertus en Servatius
 Patroon van: Communicantjes, bloesem, jonge planten.
 Patroon tegen: Meineed, hoofdpijn, krampen